Mijn lieve Suus,
Stap voor stap gaan we verder.
De brokstukken zijn bij elkaar geveegd en samen met z’n allen zijn we aan het lijmen. En samen met z’n allen is echt samen met z’n allen. Het lijmen doen we samen. Samen met Katja, de kinderen en Aldwin waarbij jij en Peter continu in onze gedachten aanwezig zijn en ons bijstaan in de keuzes die we maken.
De eerste week samen beleefd en het ging goed, erg goed zelfs. Samen in ons huis, wel druk en niet genoeg zitplaatsen, maar voelde wel als thuis. Ieder wist zijn weg te vinden. De kinderen vermaakte zich, het voelde goed zo. Het voelde als een gezin…………………
Het voelde zo goed dat Katja en ik verder durven te kijken dan de nabije toekomst. Plannen voor een toekomst samen zijn in wording, we durven het aan. We durven steeds meer dingen naar elkaar uit te spreken en het praten met elkaar gaat steeds beter. Ook wat betreft de zorg voor elkaars kinderen en de correcties die soms gegeven worden, worden van elkaar en door elkaar geaccepteerd. Dit had ik nog niet zo snel verwacht, maar ben blij dat het gebeurt en dat de kids er goed mee om weten te gaan. Ook merk ik aan Katja dat ze zich steeds meer gerust voelt, meer vertrouwen krijgt in ons en zich meer durft te laten gaan. Voor mij voelt dit eigenlijk hetzelfde, we groeien meer en meer naar elkaar toe. Ik hou steeds meer van Katja.
Natuurlijk zal het niet aldoor rozengeur en maneschijn zijn, maar samen kunnen we het aan. We denken over veel dingen hetzelfde en als we er niet zeker van zijn praten we erover. Ik heb vertrouwen in een toekomst samen met Katja en haar jongens. Een toekomst samen, nieuw opgebouwd, gesterkt door ons verleden en gesteund door jou en Peter. Ik heb vertrouwen in Katja, vertrouwen dat we elkaar de ruimte geven en vertrouwen in haar, gewoon vertrouwen. We leren elkaar steeds beter kennen en vertellen veel over ons verleden en de dingen die we beleefd en gevoeld hebben en nog voelen. Op deze manier blijven jij en Peter deel uitmaken van onze toekomst, daar is ruimte voor en daar ben ik erg gelukkig mee. Ik wil mijn relatie met jou, ons verleden niet wegstoppen of bagatelliseren net als Katja en onze kinderen dat niet willen.
Ook onze omgeving gaat er eigenlijk wel goed mee om. Onderling kennis gemaakt met ouders, opa’s en oma’s, familie en vrienden. Nog niet iedereen kunnen bezoeken of ontmoeten maar tot nu toe geen negatieve reacties ontvangen.
Eigenlijk allemaal erg positief, alleen had dit nooit moeten gebeuren. En ben er echt blij mee dat dit gebeurt, begrijp me niet verkeerd. Het had alleen niet moeten zijn………………………. Maar nu het wel zo is, het wel gebeurd is, is dit de toekomst waarin ik verder wil……………………waarin we verder willen……………………
Down momenten zijn er ook. Momenten waarop je denkt WAAROM. Momenten waarop je verdrietig bent of het zou willen uitschreeuwen. Denk dat dit niet zal verdwijnen. Maar ook momenten van geluk, gewoon geluk dat we dit nog eens mogen meemaken en ook dat doet pijn………………De pijn van gelukkig zijn.
Samen met z’n allen gaan we het maken.
Samen wij, wij samen.
Lieve Suus ik hou van jou……………
Ik weet je zorgt voor ons samen met Peter, ik heb vertrouwen in jullie………
Je Mar.
xxxxxxxxxxx