De teksten welke hieronder worden weergegeven zijn gesproken op de crematie van Susan op dinsdag 14 juli 2009 in het crematorium te Schagen.

De sprekers zijn geweest;

• Ik zelf (Martijn)
• Melissa
• Chantal
• Minouk
• (O)pa Agterberg
• Fons Beemsterboer

De teksten komen uit het hart en geven weer hoe ieder aan Susan dacht of heeft gedacht. Ook de pijn en het verdriet wordt duidelijk weergegeven.

Martijn.

Lieve Susan,

Ik ben verslagen, heb de strijd verloren.
Ik weet niet waarom,
Lieverd, ik hoop dat je me kunt horen.

Je was niet alleen mijn vrouw maar ook mijn beste vriendin.
De moeder van onze kinderen en mijn levensgezellin.
Jij maakte de zin in ons leven,
Je was de kapitein en de roerganger van ons gezin.

We drijven nu stuurloos rond,
Niet wetende waarheen,
Zonder zicht op vaste grond.

Wij zullen de brokstukken van ons gezin lijmen,
Maar de pijn zal niet verdwijnen.
Het is zo oneerlijk zonder jou,
We wilde nog zo veel, ik hou van jou

Martijn

lieve mama!

Ik werd geboren als jullie eerste meid,
maar zelf weet ik nog weinig van die tijd.
anderhalf jaar later kwamen mijn zusjes erbij,
dat maakte u een trotse moeder en maakte u blij.
een trotse moeder van 3 meiden.
en dat waren zeer mooie tijden.

Op de camping stonden wij vaak,
dat zorgde altijd voor veel vermaak.
u leerde mij daar fietsen,
maar er was ook tijd om te nietsen.
remmen had u mij niet geleerd,
daardoor ging het nogal verkeerd.

Samen hadden wij veel lol,
en daarbij speelde u een grote rol.
veel mooie dingen heb ik met u beleefd,
en warmte is iets wat u altijd geeft.
gek op mijn vriendinnen was u ook altijd,
en dat is een feit.

Op onze eerste basisschool hadden wij veel pech,
maar na een tijdje gingen wij daar ook weg.
naar een andere school gingen wij al snel,
als het fout ging trok u weer snel aan de bel.
op de middelbare school gaat het goed,
dat was iets wat u goed doet.

Dansen was uw lust en leven,
dat was iets waar u naar bleef streven.
iedere donderdag keek u er naar uit,
en u ging met sprongen vooruit.
nagels zetten was iets wat u graag deed,
dat maakte u compleet.

U was altijd vrolijk en blij,
ook voelde u, u altijd vrij.
u verliezen doet ons pijn,
en u was altijd iemand die er voor ons zal zijn.
u zit altijd in mijn hart,
daar zit u met Femke apart.

Mama ik mis je

Als laatste wou ik graag nog even zeggen,
wat mama als laatste woorden heeft gezegd
"Ik denk altijd aan jou"

Melissa

Hallo allemaal

Mama heeft in mijn poëziealbum een gedicht geschreven.

En die wil ik heel graag op zeggen.
Ik zeg dit op, omdat ik het erg mooi vind.
En omdat ik er veel omgeef.

Ik ga nu beginnen met lezen

Lieve mama u hebt dit voor mij geschreven en die wil ik
graag nog een keer op lezen, omdat ik heel erg veel van u
hou. I Love you

Lieve Chantal

Mijn liefste Chantal waar blijf je toch de tijd?
Eerst was je een baby, en nu al zo'n meid!
Ik leerde je lopen, je zat op mijn schoot.
Nu ga je naar school en ben al zo groot
Wees vriendelijk en vrolijk in je leven.
Dan zal je andere ook steun kunnen geven
Help iedereen die je ontmoet op je pad,
Dan ben je zelf ook heel gelukkig mijn Schat

Liefs mama.

Heel erg bedankt voor de goede zorgen.

Chantal

Jij leerde me lopen, vertelde me rechtop in het leven te staan.
Jij gaf me een richting, maar liet me wel vrij, daar heen te gaan
Jij kent mij door en door, en je hebt altijd een luisterend oor.
En loop ik eens vast dan pak je m'n hand en zegt: wees maar niet bang.

En alleen jij kent mijn verdriet.
Jij ziet wat niemand anders ziet.
Waar ik ook ben jij voelt een beetje van de pijn.
Jij sleept me er steeds maar weer door heen, ja zoals jij is er
maar één.
ow lieve moeder jij zal er altijd voor me zijn.

Jij leerde me geven en nemen, daar blijf ik je dankbaar voor
zolang ik leef.
Jouw liefde, jouw vriendschap, die warmte die ik weer aan
anderen geef.
En wat jij 'r ook van vind voor jou blijf ik altijd een kind.
En als ik wankel dan pak jij mijn hand en zegt: geeft het niet op.

En alleen jij kent mijn verdriet.
Jij ziet wat niemand anders ziet.
Waar ik ook ben jij voelt een beetje van de pijn.
Jij sleept me er steeds maar weer door heen, ja zoals jij is er
maar één.
ow lieve moeder jij zal er altijd voor me zijn.

Wij delen vreugde en verdriet, nee iets verbergen hoef ik niet.
Want jij kijkt telkens weer door elke glimlach heen.
Jij vertelt mij dan door te gaan, en d'r niet lang bij still te staan.
Nee jij laat me, nee jij laat me nooit alleen.

En alleen jij kent mijn verdriet.
Jij ziet wat niemand anders ziet.
Waar ik ook ben jij voelt een beetje van de pijn.
Jij sleept me er steeds maar weer door heen, ja zoals jij is er
maar één.
ow lieve moeder jij zal er altijd voor me zijn.

Minouk

Lieve Susan,

Met dat "lieve"moet ik wat voorzichtig zijn want voor je het weet denkt men dat je een soort doetje was.
Nou dat was je niet, behulpzaam, vriendelijk, vrolijk, bereid het anderen naar de
zin te maken ja dat was je, maar een doetje nee dat was je zeker niet.

Als je je eenmaal iets had voorgenomen ging je ervoor en linksom
of rechtsom het lukte je
Zelf mocht je nog wel eens twijfelen maar degenen om je heen wisten wel beter laat het meissie maar schuiven.

Je laatste project was je nagelstudio. De beslist niet eenvoudige studie rondde je ondanks je drukke gezin, met prachtig resultaat af.
"Susan's Nailparadise"werd (wie had anders verwacht) een succes dat iedereen je van harte gunde.

Alle omstandigheden waren geknipt voor een prachtig harmonieus en welvarend gezin.
Het mocht niet zo zijn en dat is wreed, onbegrijpelijk wreed
Je schonk je man en de hele familie een drietal prachtige meiden. Zo mooi dat wij ondanks alle verdriet van dit ogenblik een zekere blijheid behouden

Susan ik zou nog door kunnen gaan met het opsommen van alle redenen waarom wij van je hielden maar toch wil ik het hierbij laten maar niet nadat ik je bedankt heb
voor alle moois en fijns datje ons hebt geschonken.

Rust in vrede dochter rust in vrede.

Ton Agterberg

Voor susan

Hoe groot kan verlangen zijn naar iemand of iets......ENORM......
Hoe groot en fijn is het plezier van iemands aanwezigheid of van een bezit
maar hoe weinig wordt de waarde ervan nogal eens opgemerkt of geprezen
als het er eenmaal langere tijd is.

Volgens mij heeft Susan op haar geheel eigenwijze met steun van vooral
háár Tijn aan een fantastische persoonlijke en maatschapelijke ontwikkeling
gewerkt.
De prikkels die haar verlangens tot het verwezelijken van haar wensen losmaakte
motiveerde haar en resulteerde in een pracht gezin en een eigen nagelnieuwe zaak....
En daarmee was ze er nog niet, er was nog een heleboel te doen voor gezin en zaak,
deze zouden nóg verder ontwikkelen zoals gewenst met haar motivatie, liefde en
schwung die ze eraan meegaf.

Ik hoop dat mijn bewondering voor haar ooit is overgekomen, zo duidelijk en
royaal met complimenten ben ik doorgaans echter niet.
Dit in tegenstelling tot Susan, iemand die spontaan en gemeend aan diegene die
het toekwam haar bewondering zonder schroom uitsprak....ere wie ere toekomt,
zonder het voor zichzelf mijns inziens ook eens op te eisen.
Over Susan hebben wij wellicht te lang gedacht dat wij háár iets moesten leren, maar
hoe goed bedoeld ook zij was óns ondertussen het een en ander aan het leren.

SUSAN...
jouw dochters zullen naar ik hoop samen met Martijn met jouw als inspirator doorgroeien
als het hechte zo mogelijk hechtere gezin waarvan jij de basis hebt gelegd en de schwung
hebt meegegeven.

Beste mensen in het ziekenhuis heb ik mijn verdriet en woede op een velletje papier
geparkeerd althans dat dacht ik, want verdriet laat zich niet parkeren of wegstoppen.
We zullen Susan haar afwezig zijn télkens weer ondergaan, en weten maar al te goed...
nú....dat hetgeen we samen hadden niet altijd op de juiste waarde is geschat.
Nu het afscheid er is en er geen weerzien zal zijn is het verlangen ernorm en zo ook
de pijn.

Onze troost zal zijn de onlosmakelijke herinneringen aan en over jouw Susan, die kunnen
we gelukkig wel bij ons houden, die pakt niemand ons af....

Dag Susan......je schoonbroer.